Przykładowy reportaż „Na dużej przerwie” – reportaż o szkole z omówieniem

Aktualizacja: październik 2026.

W skrócie: reportaż to tekst, w którym autor jako świadek relacjonuje prawdziwe wydarzenia, oddaje głos bohaterom i opisuje miejsce. Poniżej znajdziesz krótki przykładowy reportaż o szkole „Na dużej przerwie”, który napisałem na język polski, a pod nim omówienie cech reportażu i plan pisania w 5 krokach.

Traktuj ten tekst jako inspirację i wzór budowy, a nie gotowiec do oddania – nauczyciele łatwo rozpoznają tekst skopiowany z internetu.

Przykładowy reportaż: „Na dużej przerwie”

Jesteśmy w jednej z poznańskich podstawówek. Bohaterami mojego reportażu są uczniowie tej szkoły. Chciałbym podejrzeć ich na długiej przerwie.

Właśnie zadzwonił dzwonek. Jest ciepła wiosna, więc przerwy odbywają się na boisku. Nie minęło pół minuty, a już pierwsi uczniowie zaczęli wybiegać na dwór. Na początku tego wyścigu są chłopcy, którzy za chwilę będą grali w „piłkę tenisową” na boisku ze sztuczną trawą. Zaczynają grać.

-Tak najlepiej spędza się 20-stkę, reszta przerw jest za krótka, na tej możemy się wyszaleć- mówi Andrzej uczeń piątej klasy podstawówki.



Pytam się jeszcze, dlaczego grają akurat piłką do tenisa, na co on odpowiada:

-Piłkę do tenisa łatwo schować i …

tu urwała się jego wypowiedź, ponieważ pod jego nogi dostała się piłka zostawmy go, niech spokojnie gra dalej. Po pewnym czasie pod bramką gromadzi się dosyć spora grupa żądnych gry chłopaków. Słychać krzyki: pretensje, wskazówki – jak grać.

Teraz przenosimy się na drugą stronę boiska szkolnego. Tam siedzą na ziemi uczniowie z książkami od przyrody.

-Za parę minut sprawdzian, więc trzeba się uczyć!- mówi odpytywana przez koleżankę z ostatnich tematów dziewczyna.

Większość osób właśnie tak spędza ostatnią przerwę przed klasówką. Nie wiadomo tylko, czy szybkie powtarzanie przed lekcją całego materiału coś daje.

–Właściwie nic, ale potem można sobie powiedzieć, że starałam się, jak mogłam – twierdzi Beata.

Opuszczamy tę grupę uczniów i przenosimy się na ławkę. Tam trwa zacięta dyskusja. To trójka chłopców: Bartek, Maciej i Marek wymienia swoje poglądy na temat komputerów.

– Przerwa jest po to, żeby się wygadać- stwierdzają jednogłośnie – po co wkuwać na ostatnią chwilę albo latać po całym boisku. My wolimy rozmawiać, w końcu, kiedy indziej nie ma czasu chyba, że na lekcji, ale za to dostajemy uwagi. Zostawiam ich, niech w spokoju dokończą temat.

Ostatnim miejscem, do którego się udajemy jest, mało widoczny z boiska, trawnik. Tam zastaję grupę osób szybko sprawdzających zadanie domowe z matematyki.

–Trzeba sprawdzić czy mamy dobrze wykonane zadanie i w wypadku, gdy odkryjemy błąd szybko poprawić go – stwierdza Natalia.

–Ja mam dużo do poprawiania, a nie chcę dostać jedynki za takie głupie błędy – żali się Janek.

W tej chwili słychać dzwonek. Uczniowie, którzy poprawiali błędy, zamykają ćwiczenia. Młodzież ucząca się przyrody w drodze do gmachu szkoły powtarza sobie ostatnie rzeczy. Maciej wraz z kolegami wstają z miejsc, jednak nadal są pogrążeni w dyskusji. Chłopcy grający w piłkę oddają ostatnie strzały w kierunku czarno-białej bramki i powoli zaczynają iść na lekcje.

Właśnie tak uczniowie spędzają 20-stkę. Jednak, czy te rzeczy, które dzisiaj widzieliśmy, są idealnymi sposobami na spędzanie długiej przerwy? Myślę, że nie nam to osądzać.

Cechy reportażu w tym tekście

  • Narrator jest świadkiem – autor chodzi po boisku i opisuje to, co widzi („Chciałbym podejrzeć ich na długiej przerwie”).
  • Czas teraźniejszy – „zadzwonił dzwonek”, „przenosimy się” – czytelnik ma wrażenie, że jest na miejscu.
  • Dialogi i cytaty bohaterów – wypowiedzi Andrzeja, Beaty, Natalii i Janka pokazują różne sposoby spędzania przerwy.
  • Opis miejsca – boisko ze sztuczną trawą, ławka, trawnik, czarno-biała bramka.
  • Kompozycja klamrowa – tekst zaczyna się i kończy dzwonkiem.
  • Zakończenie pytaniem – autor nie ocenia bohaterów, tylko zostawia czytelnikowi pytanie do przemyślenia.

Jak napisać reportaż – plan w 5 krokach

  1. Wybierz temat i miejsce, które możesz zobaczyć na własne oczy: szkołę, przystanek, targ, trening.
  2. Zbierz materiał – obserwuj, notuj szczegóły i zapisuj krótkie wypowiedzi ludzi.
  3. Zacznij od wprowadzenia – gdzie jesteśmy, kim są bohaterowie i co chcesz pokazać.
  4. Prowadź czytelnika krok po kroku – opisuj kolejne miejsca lub sceny w czasie teraźniejszym, przeplataj opis cytatami.
  5. Zakończ refleksją lub pytaniem zamiast oceny – niech czytelnik sam wyciągnie wnioski.

Najczęstsze pytania

Czym różni się reportaż od opowiadania?

Reportaż opisuje prawdziwe wydarzenia i ludzi, których autor widział, a opowiadanie może być w całości zmyślone. Porównaj z moim przykładowym opowiadaniem „Lepiej działać czy czekać?”.

Jak długi powinien być reportaż szkolny?

Tyle, ile wymaga nauczyciel – zwykle ok. 1–2 stron. Przykład powyżej ma ok. 400 słów.

W jakim czasie pisze się reportaż?

Najczęściej w czasie teraźniejszym, bo daje to efekt relacji „na żywo”. Można też pisać w czasie przeszłym, jeśli opisujesz wydarzenie, które już się zakończyło.

Inne moje wypracowania: rozprawka „Czy można kłamać w dobrej wierze?”, rozprawka „Agresja to dowód słabości” i opowiadanie „Lepiej jest działać czy czekać?”.

Poprzedni artykułOpowiadanie lepiej jest działać czy czekać? – przykładowe opowiadanie w II klasie gimnazjum
Następny artykułZrealizowałem swoje marzenie – Harlem Shake!
Ten zwykły we mnie
"Ten zwykły we mnie" to alter ego Marcina ITIQ Miłowskiego stworzone dla wpisów, które są treściami powstałymi we współpracy z markami.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.